Η δωρεάν διανομή βιβλίων προωθεί την μιζέρια

Για ακόμη μια φορά θα αλλάξει το σύστημα της δωρεάν διανομής βιβλίων από τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας μας. Κλασσικά, κάθε αλλαγή προκαλεί ενδιαφέρον και συζητήσεις. By the way τέτοια ενασχόληση με τα κοινά, είμαστε σίγουροι ότι υπήρχε στην αρχαιότητα; Ωστόσο, είμαι κατά στην δωρεάν διανομή βιβλίων. Ναι μεν είναι μια διαδικασία που εμπίπτει στο προτύπου μας της έννοιας δωρεάν εκπαίδευσης, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι ακόμη και θετικές έννοιες δεν πρέπει να τις εφαρμόζουμε στερεοτυπικά.

Φαντάζομαι η διανομή βιβλίων έχει σαν σκοπό να δίνει την δυνατότητα σε αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να μπορούν να μελετούν και συμμετέχουν με αποδοτικό τρόπο στο πρόγραμμα σπουδών στο πανεπιστήμιο που επέλεξαν να φοιτούν. Πολύ ωραία και μπράβο στο υπουργείο παιδείας και πουριτανισμού, ε συγνώμη θρησκευμάτων ήθελα να πω, που μερίμνησε για αυτή την μειοψηφία, μια μειοψηφία που πραγματικά έχει λίγες δυνατότητες. Αλλά, π.χ. εγώ, που δόξα τον Αλλάχ, μπορώ να αγοράζω τα νέα iPhone ή να έχω τις εξόδους μου, γιατί μου δίνουν την βοήθεια; Είναι προφανές ότι δεν την χρειάζομαι.

Οκ, ας υποθέσουμε ότι το κράτος θέλησε να κάνει ένα γενικό δωράκι σε όλους τους φοιτητές. Ας αναλύσουμε όμως λίγο το δωράκι αυτό. Λοιπόν, φαντάζομαι κανείς δεν θα έκανε δώρο σε κάποιον κάτι που ξέρει ότι το έχει ήδη. Δηλαδή προϋποθέτει το υπουργείου, ότι πλειοψηφία των φοιτητών δεν έχουν ήδη μια αξιόλογη βιβλιοθήκη σχετικά με το αντικείμενο που επέλεξαν να σπουδάζουν.

Επίσης για την μελέτη ενός αντικειμένου δεν είναι αρκετό ένα βιβλίο, οι επιστήμονες στα εγχειρίδια πολλές φορές εκφράζουν δικά τους συμπεράσματα ή απόψεις. Χρήσιμο αυτό, αλλιώς θα διαβάζαμε από εγκυκλοπαίδειες. Δυο τρανταχτά παραδείγματα μου έρχονται στο μυαλό αυτή την στιγμή. Το ένα είναι οι περίεργες απόψεις του Tanenbaum για το πρότυπο OSI (π.χ. καμία σχέση με τον τρόπο που το προσεγγίζει ο Comer). Το άλλο είναι πολύ πιο κοντά στα επιστημονικά μου ενδιαφέροντα, η προσέγγιση των Αμερικάνων και των Ευρωπαίων για το Marketing είναι εκ διαμέτρου αντίθετη (διαβάστε ένα τυχαίο βιβλίο του Philip Kotler και ένα του ζεύγους Τζωρτζάκη). Είμαι απόλυτος πλέον, ότι ένα εγχειρίδιο δεν είναι αρκετό, αντίθετα είναι καταστροφικό (φαντάζομαι όλοι ξέρετε τι λένε για την ημιμάθεια και την αμάθεια).

Ουπς, ναι ξέχασα αυτός ο μηχανισμός έχει δημιουργηθεί για τους πραγματικά φτωχούς, δηλαδή αυτούς που δεν μπορούν να διαθέσουν ούτε 1000 ευρώ το χρόνο, 3€ την ημέρα, για ένα βασικό αγαθό την δεδομένη περίοδο. Χμμ. Ας αναλύσουμε αυτό. Το κράτος αγνοεί ή δεν πιστεύει ότι οι φοιτητές μπορούν να εργαστούν; Δηλαδή δεν πιστεύει ότι ένας φοιτητής μπορεί να παράγει 3€ την ήμερα κάνοντας χρήση των γνώσεων που έχει; Γιατί επιθυμεί να επενδύσει σε τόσο ανίκανο φοιτητή; Προσωπικά θα έδινα ακόμη και 10€ την ήμερα σε κάποιον να μου τακτοποιεί τα τιμολόγια και τα βιβλία και να παράγει κανένα συγκεντρωτικό statement, μιλάμε για γνώσεις που ακόμη και ένας πρωτοετής φοιτητής του ΤΕΙ Λογιστικής Μεσολογγίου είναι υπερβολικά αρκετός.

Χμ, ξέχασα υπάρχουν και περιπτώσεις όπου ο φοιτητής πρέπει να εργαστεί και να συντηρεί το μικρό ετεροθαλή αδελφό του που πάσχει από λευχαιμία και ο πατέρας νοσηλεύεται σε νοσοκομείο έχοντας σοβαρά προβλήματα στο ήπαρ και η μητέρα είναι φυλακή για διακίνηση ηρωίνης. Μάλλον στην Ελλάδα, δεν έχει μπει το Internet (π.χ. Wikipedia) τόσο καλά στην ζωή μας και ακόμη θεωρούμε ντροπή να δανειζόμαστε βιβλία από δημόσιες βιβλιοθήκες. Ωστόσο για αυτές τις περιπτώσεις, θα μπορούσαμε να είχαμε ειδικά προγράμματα υποτροφιών, αν και είμαι σίγουρος ότι κανένας καθηγητής δεν θα είχε πρόβλημα και αντίρρηση να βοηθήσει προσωπικά ο ίδιος τον συγκεκριμένο φοιτητή (π.χ. να του δώσει χρήματα ή να τους δανείσει μερικά βιβλία).

Στην τελική, ένας φοιτητής που η μοίρα τον έχει χτυπήσει τόσο σκληρά, έχει και άλλες πιο σοβαρές ανάγκες να καλύψει έτσι ώστε να μπορεί να έχει μια ικανοποιητική απόδοση στο πανεπιστήμιο. Αν κρίνω από τους συμφοιτητές (εγώ είμαι ακουστικός τύπος και δεν κρατώ σημειώσεις) αυτός ο όγκος χαρτιού που χρειάζεται για τις σημειώσεις είναι ένα υπολογίσιμο έξοδο για τον συγκεκριμένο φοιτητή.