Χίλια Corallia και ένας Tayyip

O Δρ Chang Ha-Joon στο έργο του «23 Αλήθειες που δεν μας λένε για τον Καπιταλισμό» αναπτύσσει το επιχείρημα ότι η Κυβέρνηση ως Επιχειρηματίας (και ως Επιχειρηματικός παράγοντας) διαθέτει ένα πλεονεκτήματα, το οποίο εκ των πραγμάτων κανένας ιδιώτης επιχειρηματίας δεν διαθέτει. Πρόκειται για την αρετή της υπομονής και επιμονής. Αν θυμάμαι ορθά επικαλείται την περίπτωση της LG. Η Διοίκηση εκείνη την εποχή ήθελε να καταπιαστούν, ως Εταιρεία, με την παραγωγή κλωστών αλλά Κυβερνητικοί αξιωματικοί τελικά παρεμβαίνουν και πείθουν τη διοίκηση να ασχοληθεί με τα καλώδια-κυκλώματα. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η επένδυση της Τουρκίας ως προς τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα (TOGG). Μπορεί να έχει αποκτήσει μια μερική τεχνογνωσία καθώς πολλές δυτικές αυτοκινητοβιομηχανίες είχαν εργοστάσια κατασκευής και συναρμολόγησης στην Τουρκία, αλλά η TOGG δεν παύει στο μεγαλύτερο της μέρος να είναι όραμα εθνικής στρατηγικής (link). Το ηλεκτρονικό αυτοκίνητο εκτός όλων των άλλων, είναι και οι αλγόριθμοι, η τεχνητή νοημοσύνη, τα «τσιπάκια» και γενικά η «ψηφιακή τεχνολογία». Χαρακτηριστικό ότι η Mercedes Benz δυσκολεύεται στον κλάδο αυτό, ενώ ο Elon Musk όπου θεωρητικά είχε πολύ μικρή εμπειρία στη μηχανική, παρόλα αυτά είχε μια αξιοζήλευτη γενική πορεία.

Είμαι της γνώμης ότι ακριβώς σε αυτό το μήκος-κύματος θα πρέπει να τοποθετηθεί και η «τριάδα» Κίνα – Σεντσέν – Hong Kong. Μπορεί να μην πέρασε πολύς καιρός από την αποαποικιοποίηση του Hong Kong και εν μέρει τα όσα συμβαίνουν να αποδοθούν στο ασταθές και μη ώριμο πλαίσιο που περιβάλλει το Hong Kong, αλλά αν η Κίνα δεν είχε επενδύσει και δεόντως δεν είχε επιμεληθεί την εμπορική ζώνη Σεντσέν, δεν θα είχε τη διπλωματική διάθεση να ανοίξει το εθνικό μέτωπο Hong Kong. Ισχυρίζομαι ότι την διάθεση αυτή τη άντλησε από την επιτυχία του πειράματος Σεντσέν. […]

Οικολόγοι, δονητές και παίγνια ψυχρού πολέμου;

Μόλις πρόσφατα χρειάστηκε να σταματήσουμε (έστω για λίγο) και να απαντήσουμε στο ότι δεν μας ψεκάζουν ή ότι η γη δεν είναι επίπεδη. Λίγο πριν την έξοδό μας από το 2019 άνοιξε και το θέμα του 5G και αν τα κεφάλια μας θα ψηθούν, η ζωή της μέλισσας θα διαταραχθεί και ο πρωινός μας καπουτσίνο μας θα είναι λίγο πιο μελαγχολικός, καθώς ενδεχομένως οι νέες κεραίες-τέρατα θα εκθρονίζουν τα ηλεκτρόνια των μορίων του…

Η υγεία είναι ότι πιο πολυτιμότερο που έχουμε – κανείς δεν μπορεί να το διαπραγματευτεί – εν προκειμένω ωστόσο εδώ και μια δεκαετία κάθε κτήριο έχει μια ντουζίνα από wifi πομποδέκτες και όλοι πια κρατούμε 4G συσκευές. Το ερώτημά μου είναι γιατί ο στόχος μας αυτή την φορά είναι το 5G, και όχι για παράδειγμα το Bluetooth 5, μια τεχνολογία την οποία στην κυριολεξία τη φοράμε και τα AirPods μάλλον είναι ο φυσικά κοντινότερος πομποδέκτης στον εγκέφαλό μας και βεβαίως αν γίνουμε και λίγο παιχνιδιάρηδες, και καταμετρήσουμε όλες τις εφαρμογές του BT5, υπό τις περιστάσεις και ενδεχομένως, να χρειαστεί να ανησυχήσουμε και για άλλες οπές μας… […]

Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης: Ένα δικηγορικό παίγνιο ψυχολογίας;

Οι λέξεις δεν αποτελούν μόνο εργαλείο επικοινωνίας και εξωτερίκευσης συναισθημάτων, συχνά καλούνται να υποστηρίξουν τη λειτουργία του ορισμού και αυστηρού προσδιορισμού εννοιών και ιδεών. Καθόσον το ενστικτωδώς κυνήγι επιβίωσης και η συλλογή τροφής υποκαταστάθηκε από τη γεωργία, την τεχνική και την επιστήμη ήταν αναμενόμενο ότι οι βασικοί συμβολισμοί και έννοιες δεν θα είναι πια άλλο ικανά να σηκώσουν την αλλεπάλληλη διαδοχή πολιτισμών. Από το πέταγμα ως ένδειξη ελευθερίας και λύτρωσης, στο πυθαγόρειο θεώρημα και κατόπιν στο αόρατο χέρι του A. Smith, το κυριότερο που σχηματοποιείται είναι ένα υπερφυσικό κανάλι, μια μεταφυσική δίαυλος και μια μοναδικά λαμπερή κοινωνία, με κοινωνούς ιδέες και πληροφορίες. Η εργασία μας θα ήταν επίπονη και μίζερη, αν δεν ήταν εφικτό να προσθέτουμε νέες λέξεις και όρους.

Η παραπάνω συλλογιστική εφάπτεται και στο κατά πόσο η γονική αποξένωση μπορεί να έχει εκφάνσεις συνδρόμου και να απαντήσει στο γιατί φαίνεται να μην γίνεται πάντοτε αποδεκτή ως σύνδρομο από την ψυχολογική και δικαστική κοινότητα. Η εξιστόρηση του φαινομένου ως σύνδρομο αρχίζει από τον ψυχίατρο Richard Alan Gardner από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70. Μια σειρά από ιδιαίτερα εμπόδια και παρεξηγήσεις, καταστούν το έργο του έντονα αμφιλεγόμενο ακόμη και στις μέρες μας. Παραδείγματος χάριν ανέκυψαν ζητήματα πολιτικής ορθότητας και σεξισμού από τις εμπειρικές του παρατηρήσεις ότι συχνότερα οι μητέρες αποτελούσαν την γενεσιουργό αιτία και επιταχυντικό παράγοντα του ζητήματος. Ωστόσο το έργο του δεν πρέπει να υποτιμηθεί. […]

Οι εξετάσεις γενετικού υλικού ως εργαλείο Κυπριακού Οικογενειακού Δικαστηρίου και για σκοπούς εξακρίβωσης της πατρότητας

Εξετάζοντας την επίδραση των οικονομικοκοινωνικών μετεξελίξεων των καιρών μας, στους δεσμούς της οικογένειας, μια ανάγκη, της οποίας η παρουσία της παρεισφρύει συνεχώς, είναι η δυνατότητα διερεύνησης και διάγνωσης των δικαιωµάτων των γονέων – εν προκειμένω της μητέρας – και κατά έναν τρόπο όπου θα υποβοηθιέται µε την προσαγωγή επιστηµονικής µαρτυρίας. […]

Apple v. Pepper: Ληστεύοντας την αυτονομία των προγραμματιστών

Καταναλωτές και χρήστες συσκευών iOS, καταχωρούν στη βάση αντιμονοπωλιακών επιχειρημάτων, αγωγή κατά της Apple. Το App store είναι τοις πάσι γνωστόν ότι είναι ο μονόδρομος για την απόκτηση εφαρμογών σε κάθε apple συσκευή που τρέχει το iOS. Μόνο εξοικειωμένοι χρήστες και υπό προϋποθέσεις, και μέσω τεχνικών παρείσφρησης και πειρατείας (jailbreak), πιθανόν να μπορούν να απολαύσουν άλλα repositories και «καταστήματα» εφαρμογών. Η μηδαμινή πρακτικότητα τέτοιων εναλλακτικών, απλώς επιβεβαιώνει το γενικό κανόνα ότι πράγματι το App Store είναι η μοναδική επιλογή για την προμήθεια εφαρμογών και ο λόγος δεν μπορεί να είναι άλλος από τις πολιτικές που η ίδια η εταιρεία επέλεξε -και όχι π.χ. από τις «ευγενείς» δυνάμεις της προσφοράς και ζήτησης.  Οι καταναλωτές ισχυρίζονταν το ότι είναι υποχρεωμένοι να προμηθεύονται τις εφαρμογές μόνο στο App Store, τους περιορίζει τα δικαιώματα να απολαμβάνουν χαμηλές τιμές και ότι οι πρακτικές της Apple είναι παράνομες και μονοπωλιακές.

O κύκλος ζωής της υπόθεσης ξεκίνησε πριν από οχτώ χρόνια, το 2011. Από την πρώτη στιγμή η Apple επικαλούνταν το επιχείρημα ότι, οι αγοραστές εφαρμογών δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της, καθ’ ολοκληρίαν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο συνομολόγησε υπέρ της Apple, ενώ στη συνέχεια, εφετείο ανατρέπει την απόφαση για χάρη των εναγόντων και στο τέλος η Apple ζήτησε την παρέμβαση του Supreme Court. Στις 13 Μαΐου και σε ενδιάμεση απόφαση, το Ανώτατο Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει άμεση καταναλωτική σχέση μεταξύ Apple και αγοραστών εφαρμογών, και οπότε οι εναγόμενοι επιτρέπεται να κινήσουν αγωγή κατά της εταιρείας και υπέρ των δικών τους συμφερόντων.

Αναμφισβήτητα, ορθώς το Δικαστήριο επέλεξε να διακρίνει το καθαυτό επίδικο ερώτημα (δηλαδή, αν είναι, ή δεν είναι, μονοπωλιακές οι πρακτικές που διέπουν τη λειτουργία του App Store), και σε ένα αρχικό στάδιο επιλέγει να προδικάζει κατά πόσο μια συνδιαλλαγή για την ψηφιακή αγορά εφαρμογής ενός τρίτου προγραμματιστή, προσδίδει στον καταναλωτή αγώγιμο δικαίωμα κατά της Apple. Το ερώτημα αν διέπεται από μονοπωλιακές πρακτικές το App Store για iOS συσκευές, θα παραμένει αναπάντητο, τουλάχιστον έως ότου εκδοθεί τελεσίδικη απάντηση. Τεχνολογικοί αρθρογράφοι περιέπεσαν σε μικρό ατόπημα, και στα διάφορα άρθρα βλέπουμε υπενθυμίσεις ότι η Apple παρακρατά το 30% των πωλήσεων αλλά και απαιτεί και ετήσια συνδρομή ύψους 99 δολαρίων. Πράγματι στις διατυπώσεις της απόφασης συγκαταλέγονται διάφορες πραγματικές περιστάσεις, όπως ότι η χαμηλότερη τιμή μιας εφαρμογής διαθέσιμης προς αγορά, είναι 0.99 δολάρια. Πρόκειται ωστόσο για μια δικονομική πρακτική, η εισαγωγή μιας υπόθεσης να περιλαμβάνει και τα σχετιζόμενα γεγονότα και τα καίρια σημεία που διακυβεύονται. Αυτή η πρακτική ωστόσο εκφεύγει κατά πολύ μιας κρίσης συνυφασμένης και περιορισμένης με την ύπαρξη ενός τιμοκαταλόγου. […]

Κριτική θεώρηση των ανοιχτών νηολογίων

Η επιλογή έρευνας του ζητήματος των σημαιών ευκαιρίας ανέκυψε λόγω του ενθουσιασμού των εκκολαπτόμενων νομικών για τους τρόπους που η πολιτική βούληση διαστρωματώνεται και επηρεάζει την επιχειρηματικότητα αλλά και τις διεθνείς νομοθετικές πρωτοβουλίες.

Καταρχήν παρατίθενται τα κύρια είδη νηολογίων και όπως αυτά παρουσιάζονται στη σύγχρονη βιβλιογραφία. Στην ιστορική αναδρομή που ακολουθεί, βλέπουμε τις συνθήκες, δυνάμεις αλλά και τους παράγοντες που συνέβαλαν στην εθνικά αποθαρρυντική διάδοση των ανοιχτών νηολογίων.

Η υποενότητα «πλεονεκτήματα & μειονεκτήματα ανοιχτών νηολογίων» κρίθηκε σκόπιμη καθώς σε μεγάλο βαθμό αποκαλύπτει το πως έχει διαμορφωθεί μέχρι και σήμερα και ο χάρτης της ναυτιλιακής βιομηχανίας. Αποκαλύπτει και τους λόγους για τους οποίους η απάρνηση του παγκοσμιοποιημένου χαρακτήρα της ναυτιλίας, επ’ ουδενί λόγω αποτελεί κάποιου είδους πολιτική ή επιχειρηματική στρατηγικής.

Ακολούθως αναπτύσσεται η προβληματική, συνοδευόμενη από την ενωσιακή νομολογία, κατά πόσο μια ευθεία απόπειρα αποτροπής διεργασιών μετανηολόγησης ενδέχεται να αντιβαίνει σε λοιπά ιδεώδη. Στο ίδιο μήκος κύματος και συνειρμών κινούνται και τα στοιχεία που προκύπτουν από στατιστικά δεδομένα.

Η περίπτωση των εθνικών προσπαθειών της Κίνας έχουν τη δική τους σημασία παραδειγματισμού. Οι διακριτές φάσεις των προσπαθειών είναι ένας έμπρακτος τρόπος να απομονωθούν οι διάφορες μεταβλητές και κατά επέκταση να καταμετρηθεί πως ακριβώς επενεργούν έναντι της ναυτιλιακής επιχειρηματικής σκηνής. Τέλος παρατίθεται το θεωρητικό υπόβαθρο μιας διστακτικής απόπειρας περιορισμού του φαινομένου μέσα. […]

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Steven Peter Wright κ.α., υπ’ αριθμόν 955/2013 (16/9/2016)

Στα πλαίσια ενδιάμεσης απόφασης για την αγωγή της Alpha Bank Cyprus Ltd, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν αποδέχτηκε τον ισχυρισμό της τράπεζας ότι οι εναγόμενοι αιτήθηκαν το δάνειο για να αγοράσουν ακίνητο για λόγους επένδυσης. Βάσισε την κρίση τόσο στον ακριβή τίτλο της δανειοληπτικής σύμβασης, ο οποίος ήταν «Foreign Currency Housing Loan Agreement Alpha Flexihome» αλλά και στο γεγονός ότι οι δανειολήπτες ήταν συνταξιούχοι και πρώην υπάλληλοι στις υπηρεσίες υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου

Κρίθηκε επίσης ότι η επίδικη διαφορά υπάγεται στο τμήμα του καταναλωτή του κανονισμού «Βρυξέλλες Ι», αφού η επιθυμία της τράπεζας ήταν η είσπραξη του ποσού του δανείου και η απαίτηση της αγωγής δεν βασίζεται σε δικαιώματα που άμεσα σχετίζονται με ακίνητη περιουσία. […]

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Ltd ν. Jensen Am Properties Ltd κ.α., υπ’ αριθμόν 1020/14 (7/6/2016)

Στην πρωτόδικη απόφαση Τράπεζα Κύπρου PLC η ενάγουσα εταιρεία ήταν πιστωτικό ίδρυμα και μεταξύ των άλλων είχε επιπρόσθετη εγκατάσταση στην Αγγλία, στην οποία η δεύτερη εναγόμενη υπέγραψε συμφωνία στεγαστικού δανείου.

Παρόλο που η διάταξη 24(1) του κανονισμού «Βρυξέλλες Ι» υπερέχει και δεν υποκλίνεται σε καμία άλλη διάταξη και άρα αν διαπιστώνονταν, ότι η αγωγή είναι in rem, δηλαδή εμπράγματη, και όχι in personam, δηλαδή ενοχική, τότε η δικαιοδοσία που θα προέκυπτε θα ήταν αποκλειστική και ο απαραίτητος συλλογισμός προς την εξεύρεση δικαιοδοσίας θα λάμβανε τέλος.

Παρόλα αυτά, η ευπαίδευτος δικαστής Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, πιθανόν επειδή ήταν μια από τις θέσεις της εναγόμενης, προτίμησε να μελετήσει αρχικά την επίδικη διαφορά με την υπόθεση ότι η βάση της αγωγής είναι in personam, να εξεύρει δικαιοδοσία και στη συνέχεια να εξετάσει την αγωγή ως in rem και να διαπιστώσει αν ευσταθεί η συζητήσιμη αυτή υπόθεση και τότε να καταλήξει στην τελική δικαιοδοσία. Το ευτύχημα για εμάς τους νομικούς μελετητές είναι ότι μπορούμε να εξαγάγουμε καίρια συμπεράσματα για το πως ερμηνεύουν τον κανονισμό τα κυπριακά δικαστήρια, στις διάφορες περιπτώσεις που αναδεικνύονται μέσα από αυτά τα σενάρια. […]

Φρήσλαντ Ελλάς ΑΕΒΕ ν. Clappas Trading House Ltd, (2011) 1 Α.Α.Δ. 1200

Στην υπόθεση Φρήσλαντ Ελλάς ΑΕΒΕ αμφισβητήθηκε η ύπαρξη ρήτρας δικαιοδοσίας και εφαρμοστέου δικαίου. Αυτό που αρχικώς αναδείχτηκε από την Φρήσλαντ Ελλάς ΑΕΒΕ (στο εξής ελλαδική εταιρεία) ως τέτοια πρόνοια, ήταν ο όρος ενός προσχεδίου της συμφωνίας, προσχέδιο όπως κατάφερε επιτυχώς να αποδείξει η κυπριακή Clappas Trading House Ltd (στο εξής κυπριακή εταιρεία).

Ύστερα από διαπραγματεύσεις, η κυπριακή εταιρεία άρχισε να διανέμει επί προμήθειας τα προϊόντα της Ελλαδικής εταιρείας. Η εμπορική αυτή συνεργασία δεν έμελλε να αντέξει στο χρόνο και προέκυψαν διαφορές, και η κυπριακή εταιρεία ήγειρε αγωγή εναντίον της ελλαδικής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, αξιώνοντας αποζημιώσεις. […]

Hampton Advisory Group SA ν. Bost AD και άλλων, (2012) 1 Α.Α.Δ. 549

Μια από τις παρεχόμενες δυνατότητες του Ενωσιακού Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου είναι ότι συχνά προβλέπεται και επιτρέπεται από τα μέρη να προβαίνουν τόσο στην επιλογή αρμοδίου δικαστηρίου, όσο και στην επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου.

Η δυνατότητα αυτή αποτέλεσε αντικείμενο κρίσης και στην υπόθεση Hampton Advisory Group SA. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η σχετική πρόνοια της σύμβασης προνοούσε διαφορετικό αρμόδιο δικαστήριο και εφαρμοστέο δίκαιο, ανάλογα με το είδος της διαφοράς που προέκυπτε. Σαφώς και κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι «η ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας τυγχάνει σεβασµού», εξάλλου αυτό απαιτεί και το σχετικό άρθρο 25 του κανονισμού «Βρυξέλλες Ι». […]